جهش نرخ قراضه وارداتی در ترکیه؛ عبور از مرز ۴۰۰ دلار و فشار احتمالی بر زنجیره تولید شمش و میلگرد

بازار قراضه ترکیه با مشاهده تقویت تقاضای خرید و فشار صعودی فروشندگان، وارد مرحله‌ای از افزایش قیمت شده است؛ به‌گونه‌ای که نرخ HMS 1&2 (80:20) با عبور از محدوده ۳۹۰ دلار، اکنون در بازه قیمتی ۳۹۵ تا ۴۰۰ دلار به ازای هر تن CFR ترکیه معامله می‌شود. این حرکت صعودی در مواد اولیه، در کنار ثبات نسبی قیمت میلگرد صادراتی ترکیه، نشان‌دهنده تغییر در معادلات هزینه‌ای تولیدکنندگان و احتمال بازنگری در قیمت‌های نهایی محصولات فولادی است.

به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، در روزهای اخیر، بازار قراضه ترکیه با تغییر روند از حالت آرام به فاز افزایشی، خود را با افزایش نرخ‌های پیشنهادی فروشندگان و تقویت تقاضای خرید مواجه کرده است. در این میان، تغییر نرخ قراضه وارداتی HMS ۱&۲ (۸۰:۲۰) از سطح ۳۹۰ دلار به محدوده ۳۹۵ تا ۴۰۰ دلار در هر تن به صورت تحویل در بندر (CFR) ترکیه، توجه تحلیل‌گران را به خود جلب کرده است. رسیدن قیمت به مرز ۴۰۰ دلار از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، زیرا ساختار تولیدی فولاد در ترکیه به شدت متکی بر کوره‌های قوس الکتریکی است که مواد اولیه اصلی آن‌ها قراضه محسوب می‌شود؛ از این رو، هرگونه جهش در قیمت این ماده اولیه، مستقیماً هزینه‌های تولید شمش و در نهایت محصولات نهایی را تحت فشار قرار می‌دهد.

همزمان با این نوسانات در بخش مواد اولیه، بازار محصولات نهایی نیز تحت نظر است؛ قیمت میلگرد صادراتی ترکیه در حال حاضر در محدوده ۶۳۰ تا ۶۴۰ دلار به ازای هر تن تحویل در کشتی (FOB) قرار دارد. اگرچه رشد نرخ محصولات نهایی می‌تواند بخشی از هزینه‌های افزایش‌یافته مواد اولیه را برای تولیدکنندگان پوشش دهد، اما در صورت تداوم روند صعودی قیمت قراضه، احتمال فشار دوباره بر حاشیه سود کارخانه‌های فولاد بسیار بالا خواهد بود.

از منظر تحلیل تکنیکال و روان‌شناسی بازار، سطح ۴۰۰ دلار اکنون به یک مرز روانی و معاملاتی بسیار حساس تبدیل شده است. اگر معاملات در سطوح بالاتر از این مرز تثبیت شود، می‌تواند به معنای شکل‌گیری یک کف قیمتی جدید برای قراضه در ترکیه باشد که این امر به دنبال خود، فشار افزایشی جدیدی را بر قیمت‌های شمش و میلگرد این کشور وارد خواهد کرد.

در نهایت، این تحولات تنها محدود به مرزهای ترکیه نیست، بلکه تأثیرات گسترده‌ای بر بازار فولاد منطقه خواهد داشت. از آنجا که تغییر در هزینه‌های تولید فولادسازان ترک می‌تواند بر توان رقابتی محصولات صادراتی آن‌ها اثر بگذارد، پایش دقیق این روند برای درک تغییرات قیمت‌های صادراتی و همچنین تغییر در معادلات رقابتی محصولات فولادی در سطح منطقه، ضروری به نظر می‌رسد.