بازار جهانی فولاد در تله جنگ و رکود/ قیمت‌ها به کف نزدیک شده‌اند، اما تقاضا هنوز قفل است

بازار جهانی فولاد و مواد اولیه در هفته گذشته در میان دو نیروی متضاد به دام افتاده است؛ از یک سو نگرانیهای ژئوپلیتیکی و خطر اختلال در مسیر بابالمندب، با بالا بردن هزینههای زنجیره تأمین، از قیمتها حمایت میکند و از سوی دیگر، رکود و توقف تقاضا اجازه شکلگیری هرگونه رشد جدی را از بازار سلب کرده است. خروجی این تقابل، بازاری کمتحرک و بهشدت محتاط است که اگرچه به نظر میرسد به محدوده کف قیمتی خود نزدیک شده، اما هنوز محرک لازم برای آغاز یک صعود را پیدا نکرده است.

به گزارش اختصاصی دمیرنیوز، بازار جهانی فولاد در وضعیتی قرار دارد که میتوان آن را «کفسازی بدون محرک صعودی» توصیف کرد. ثبات قیمت شمش و میلگرد در کنار رشد جزئی سنگآهن، از کاهش فشار فروش در بازار حکایت دارد و نشان میدهد فروشندگان دیگر تمایلی به کاهش بیشتر قیمتها ندارند. با این حال، افت قیمت قراضه و ورق گرم، تصویر دیگری را به نمایش میگذارد؛ تقاضای واقعی همچنان ضعیف است و توان ایجاد یک روند صعودی فراگیر را ندارد.

بر همین اساس، محتملترین سناریو برای کوتاهمدت، نوسان در محدودههای قیمتی فعلی و تلاش مستمر بازیگران برای تثبیت کف قیمت است. بازار برای آغاز یک موج صعودی واقعی، به یک محرک مشخص و قاطع نیاز دارد؛ یا باید تقاضای فولاد در اقتصادهای بزرگ جهانی بهبودی محسوس پیدا کند، یا باید اختلالی جدی در عرضه و زنجیره حملونقل شکل بگیرد. تا تحقق هر یک از این دو شرط، احتمال جهش شدید قیمتها بهمراتب پایینتر از احتمال ادامه نوسان و تثبیت نسبی خواهد بود.

سنگآهن؛ ایستادگی در برابر فشار، اما بدون امضای یک روند صعودی

در بازار سنگآهن، هفتهای آرام و پراحتیاط رقم خورد. قیمت این ماده کلیدی حدود یک دلار رشد کرد و از سطح ۹۵ دلار به ۹۵.۹۵ دلار بهازای هر تن سیافآر بنادر چین رسید. این افزایش محدود نشان میدهد سنگآهن توانسته در برابر فشار تقاضای ضعیف مقاومت کند و کف قیمتی خود را حفظ نماید، اما در عین حال، اندازه محتاطانه این رشد نیز آشکار میسازد که خریداران همچنان با دودلی و احتیاط وارد معاملات میشوند.

از این منظر، حرکت فعلی سنگآهن را نمیتوان آغاز یک روند صعودی پایدار و جدید در نظر گرفت. این رشد بیشتر شبیه یک «ایست مقاومت» است تا یک «پرش صعودی»؛ اتفاقی که صرفاً از تشدید فشار فروش جلوگیری کرده، اما هنوز نشانهای دال بر بازگشت اعتماد و رونق تقاضا در خود ندارد.

میلگرد و قراضه؛ بازارهایی که خریدار را منتظر نگه داشتهاند

در بازار قراضه ترکیه، فشار ملایم نزولی ادامه یافت و قیمت با دو دلار کاهش به مرز ۳۷۵ دلار بهازای هر تن سیافآر رسید. در همین حال، شمش صادراتی دریای سیاه در سطح ۴۶۵ دلار فوب بدون تغییر باقی ماند و میلگرد صادراتی ترکیه نیز با ایستادن بر قیمت ۵۷۷ دلار، ثبات خود را حفظ کرد.

مجموع این اعداد یک پیام واحد و روشن برای فعالان بازار دارد: فروشندگان دیگر فضای چندانی برای کاهش بیشتر قیمتها نمیبینند و بهنوعی به کف تحملمانندرسیدهاند، اما در مقابل، خریداران نیز هیچ عجلهای برای افزایش موجودی و انباشت خرید نشان نمیدهند. این توازن ظریف میان «عدم تمایل فروشنده به افت» و «عدم تمایل خریدار به رشد»، بازار را در یک حالت انتظار و سکون نگه داشته است.

محصولات تخت؛ جایی که ضعف تقاضا کاملاً برهنه است

برخلاف بخشهایی که تا حدی از ثبات نسبی برخوردار بودند، بازار محصولات تخت تصویر دیگری ترسیم میکند. ورق گرم فوب چین با سه دلار کاهش از ۴۹۵ دلار به ۴۹۲ دلار رسید و در بازار اسلب نیز هیچ معامله مشخص و قابل توجهی گزارش نشد. این روند، ضعف تقاضا را در این بخش از بازار بهوضوح به نمایش میگذارد.

به بیان دقیقتر، مشکل بازار جهانی فولاد امروز نه در سمت عرضه که در سمت تقاضاست؛ کمبود عرضه در کار نیست، بلکه نبود اطمینان کافی برای ورود خریداران و افزایش حجم سفارشهاست. تا زمانی که این اعتماد بازیابی نشود، حتی محصولات با سهم بازار بالا نیز قادر به حرکت صعودی معنادار نخواهند بود.

بابالمندب و زنجیره تأمین؛ یک تهدید دوسویه برای قیمتها

در برابر این فضای کمرمق، تحولات حوزه انرژی و حملونقل میتواند معادله بازار را بهکلی تغییر دهد. نگرانیها درباره احتمال بسته شدن مسیر بابالمندب، در صورت تحقق، میتواند مسیرهای حمل دریایی را بهطرز چشمگیری طولانیتر کرده و هزینههای لجستیکی را به سطحی بیسابقه برساند.

هرچند چنین اختلالی در شرایط عادی باید بهعنوان یک عامل حمایتی قدرتمند برای قیمت فولاد و مواد اولیه عمل کند، اما در بازار فعلی منطق متفاوت است؛ افزایش هزینههای حمل بدون وجود تقاضای نهایی برای جذب آن، احتمالاً بیش از آنکه به «جهش قیمت» منجر شود، به حاشیه سود تولیدکنندگان فشار وارد خواهد کرد و بار سنگین لجستیک را بر دوش زنجیره تولید خواهد گذاشت. بنابراین، تهدید بابالمندب در این مقطع، دوسویه و پیچیدهتر از آن است که بتوان درباره اثر نهایی آن قضاوت قاطعی داشت.

نفت و اقتصاد کلان؛ سایه ابرهای سیاه بر مصرف فولاد

در حوزه انرژی، قیمت نفت برنت در هفته گذشته مسیر نزولی پرفشاری را طی کرد و از ۸۹.۲۸ دلار به ۸۳.۱۹ دلار کاهش یافت. این افت شدید، نشانهای روشن از تداوم نگرانیها درباره چشمانداز تقاضای جهانی در بازار انرژی است.

این تحول برای بازار فولاد نیز از اهمیت بالایی برخوردار است؛ چراکه کاهش انتظارات رشد اقتصادی میتواند مصرف فولاد و حجم سرمایهگذاریهای صنعتی را به شکل محسوسی محدود کند. به عبارت دیگر، در حالی که بازار فولاد برای آغاز یک موج صعودی به محرک مثبت نیاز دارد، سیگنالهای اقتصاد کلان جهانی همچنان جهتگیری محتاطانهای را در مصرف و سرمایهگذاری ترغیب میکنند.

جمعبندی؛ بازار در انتظار محرکی که نیامده است

بازار جهانی فولاد در آستانه یک تصمیم بزرگ ایستاده اما هنوز از خط آغاز عبور نکرده است. ثبات نسبی در شمش، میلگرد و سنگآهن از یک سو و افت قراضه، ورق گرم و نفت از سوی دیگر، تصویری از یک بازار متوقف در نقطه تعادل شکننده ترسیم میکند.

مسیر آینده این بازار، بیش از هر چیز به دو متغیر وابسته است: بهبود واقعی تقاضای فولاد در اقتصادهای بزرگ جهان و یا وقوع یک اختلال جدی در عرضه و زنجیره حملونقل. تا زمانی که یکی از این دو عامل محقق نشود، بازار نه تنها در محدودههای فعلی به نوسان ادامه خواهد داد، بلکه هرگونه حرکت صعودی نیز صرفاً موقتی و بیثبات خواهد بود. فعالان بازار بهخوبی میدانند که در چنین فضایی، صبر و احتیاط، هوشمندانهترین استراتژی است.